Engels examen

In verband met de aanvraag van onze vaste verblijfsvergunning voor Australie, moesten we een officiele IELTS test doen. Dit helpt de Immigratiedienst hier te bepalen wat het niveau van je Engels is. Gelukkig zijn Rebeca en ik voor ons Engels examen geslaagd! Bedankt voor jullie medeleven en gebed.

In aanloop naar ons verlof in oktober, moet Gerard ook nog z’n Victoriaans rijbewijs halen. We zien inmiddels uit naar ons verlof in Nederland en hopelijk Aruba en hopen weer velen van jullie te ontmoeten.

Weer aan het bloggen

Weerzien van Italiaanse immigranten

Kunstwerk in Melbourne: Weerzien van Italiaanse immigranten

Van de week pakken we de draad van het bloggen weer op. ‘k Heb het gemist, maar we hadden er absoluut geen tijd voor. Inmiddels keert hier langzamerhand de rust weer terug. Het aanvragen van een visum, en zeker voor vast verblijf, gaat uiteraard niet vanzelf. Nu zal ik me ook gaan richten op mijn Victoriaans rijbewijs. Met m’n Arubaans rijbewijs kan ik hier alleen rijden met een tijdelijke verblijfsvergunning.

Ook hebben we al gekeken naar dingen met betrekking tot ons verlof. We zijn bezig met de powerpoint en presentatie van ons werk hier. We hopen ook een en ander te kunnen vertellen aan de krant en de radio, in eerste instantie op Walcheren en in Zeeland. Uiteraard zullen we ook graag een presentatie geven aan geïnteresseerden. ‘t Zal wel weer een drukke, maar ook gezellige en goede tijd worden.

We kwamen bijgaand kunstwerk tegen in de stad, standbeelden van Italiaanse immigranten in de jaren 50 van de vorige eeuw. Vader ging vaak als eerste en de familie kwam pas later. Bijgaande foto toont het weerzien. Het gemis en het geluk van het weerzien wordt mijns inziens prima weergegeven. Melbourne is trouwens een prachtige stad en we zijn dankbaar hier te mogen wonen.

Een drukke tijd

Inmiddels zijn we bezig met de aanvraag tot vast verblijf hier. De komende weken moeten we hiervoor verschillende tests doen. We vragen jullie voor ons te bidden dat een en ander goed verloopt. We houden jullie op de hoogte!

Verder heeft Gerard een week geleden een kies gebroken. Na een bezoek aan een tandvleesspecialist begin juli hopen we dat er een kroon op zal kunnen. Voor de rest maken we het prima en bereiden ons voor op ons verlof in oktober.

Naschrift: Tand kan volgens tandarts als tussenoplossing alsnog gevuld worden, waarvoor we kiezen, omdat ons dat zeker nu financieel beter uitkomt.

Geelong Football Club

Gedurende de nu bijna twee jaar dat we hier wonen ben ik vaak gevraagd wat mijn favoriete voetbalteam in de AFL is. En dan gaat het wel om Aussie Rules Football, oftewel Australisch voetbal. Zeker als je hier in Melbourne woont, de bakermat van de AFL, dan kun je je het niet permiteren geen favoriet team te hebben.

Na twee jaar heb ik eindelijk een keuze kunnen maken, en mijn favoriete team is Geelong, the Cats. Ze staan momenteel op de tweede plaats, en hebben nog geen wedstrijd verloren dit seizoen. Zoals je in bijgaande video kunt zien hebben ze in 2007 gewonnen.

Wat je al niet moet beslissen als je naar een ander land verhuisd ;-) Gisteren brak er trouwens een gevulde kies; nu ook een tandarts vinden in de buurt!

We missen Aruba!

Het mooie strand van Aruba

Het mooie strand op Aruba

Voor ons is het alweer bijna twee jaar geleden dat we van Aruba naar Australië zijn verhuisd. Als je, zoals wij, in verschillende landen, zoals Aruba en Suriname, hebt gewoond, blijft er altijd een plaats in je hart voor deze landen.

We missen het mooie strand en het zonnige weer van Aruba. Gerard mist ook zeker alle Nederlandse produkten en de mogelijkheid regelmatig Nederlands te spreken. Veel dingen op Aruba doen dus aan Nederland denken, zoals het mooie park met het standbeeld van Koningin Wilhemina wat ooit is onthuld door Koningin Juliana. De Arubanen zijn trouwens ook echte fans van het Oranjehuis en genoten toen de koningin een paar jaar geleden op Aruba was.

Kortom, we hebben het prima naar ons zin hier in Australië, maar op belangrijke dagen, zoals Koninginnedag, missen we de traditie van Koninginnedag zoals we dat op Aruba vierden, en missen de landen waar we hebben gewoond. We hopen aan het eind van dit jaar Aruba te bezoeken en zien daar zeker naar uit. Nos ta stima boso i boso dushi pida baranca einan! Te oro!

Een gewone doordeweekse dag

Vandaag was hier weer een gewone werkdag, terwijl jullie Koninginnedag vieren. Toch is iedere dag hier bijzonder. Vanmorgen was het bijzonder koud, het kwik is hier tot 0.4 graden gezakt, en het was de koudste nacht in april sinds 1964. We hebben foto’s op Flickr van vanochtend.

De pinguins in het Melbourne Aquarium houden wel van het koude weer!

De pinguins in het Melbourne Aquarium houden wel van het koude weer!

Na een koude start van de dag eerst naar de plaatselijke bibliotheek. Rebeca volgt daar haar Engelse les. Vervolgens naar de radio. Daar aangekomen vond ik 95 nieuwe programma’s vanuit India voor de maand mei. Deze heb ik vandaag verwerkt en in de programmering verwerkt.

Verder konden we vandaag de maaimachine ophalen bij de reparateur, en hij doet het weer!

We hopen dat jullie een fijne Koninginnedag hebben. We hadden net contact met Nederland en hoorden dat het prachtig weer is in Apeldoorn. Gelukkig maar!

Naschrift: Wat triest dat deze Koninginnedag 2009 zo’n droevig ongepland einde kende! Ons medeleven gaat uit naar de getroffenen.

Goede Vrijdag: Gedachten over het kruis

Vandaag is het Goede Vrijdag. De dag dat Jezus ons als mensheid een nieuwe kans geeft, door als zondeloze te sterven aan een kruis, voor onze fouten.

In m’n stille tijd kwam las ik vandaag de volgende uitspraak van Jezus:

Paas Blog

Paasblog Foto: Paul Abspoel

‘Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zusters, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn. Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn.” Lukas 14:26-27

Oei, dan is er voor mij nog heel wat te leren! Ik hoop dat God me helpt mezelf meer weg te cijferen en er te zijn voor Hem en anderen om me heen. Jezus’ uitspraken gaan in tegen mijn natuur. Jezus gaf het goede voorbeeld door ons te dienen als leider. Jezus zette me opnieuw stil bij hem zelf vanochtend. Ik hoop dat hij mij helpt, en zo nodig ook jou, bij het verwezelijken van onze roeping: het volgen van hem. Hij zei: “Mijn juk is zacht en mijn last is licht”, dus het kan en is op zich niet moeilijk. Het vraagt wel een keuze van mij: vandaag, morgen en voor de rest van mijn leven.

Ik vind Jezus nog steeds het beste voorbeeld en wil hem volgen. Hij gaf het beste voorbeeld en ons het mooiste kado, door zichzelf weg te cijferen en te sterven aan een kruis. De weg naar God is open voor jou en mij! Fijne paasdagen!

De verrijzende kerk: gedachten van een verre Zeeuw

Afgestemd op boven

Afgestemd op boven

Deze dagen heb ik heel wat blogs gelezen over de verrijzende kerk. Dat spreekt mij als Zeeuw uiteraard aan: Immers, onze leus is: Luctor et Emergo, ik worstel en kom boven.

Het is zeker waar dat de kerk niet alle antwoorden heeft en ook niet alles kan oplossen. Tegelijkertijd geloof ik dat God ervoor kiest in en door zijn kinderen te werken. Met de geloofsbelijdenis zeg ik dat ik in de ene algemene christelijke kerk geloof. De kerk van alle tijden en alle plaatsen. De plaatselijke kerk is een plaats waar we God eren, van Hem ontvangen en samen delen, om dan weer de gewone wereld in te gaan.

Persoonlijk geloof ik dat we zelf verantwoordelijk zijn ons eigen contact met boven open te houden. In alle jaren dat ik God ken heb ik gezien dat Hij voor mij zorgt als ik Zijn leiding volg. Ook geloof ik dat Hij het plan met mijn leven uitgestippeld heeft en dat alle gelovigen waarmee ik in contact geweest ben en nog ben me hebben geholpen en helpen te groeien in mijn geloof.

Natuurlijk is het goed te verlangen en ons uit te strekken naar nieuwe dingen die God geven wil en op een aansprekende manier kerk te zijn in 2009. Ik hoop dat God ons door zijn Geest inspireert, zodat we ook in deze 21e eeuw op een aansprekende en praktische manier zijn beelddragers mogen zijn.

Aardschok treft Melbourne

Terwijl de bosbranden onder controle zijn (hoewel ze nog wel branden), hadden we hier vanavond een andere typische ervaring.

We hebben vanavond een aardbeving gevoeld om 20:50u plaatselijke tijd (10:50u in Nederland en België). Nu hebben wij dat wel vaker gevoeld in Costa Rica, maar hier was het uniek.

Twitter was de eerste die het meldde en vele Melburnians lieten weten voor het eerst van hun leven zoiets te voelen. Iemand was 30 minuten later nog geschrokken en een andere Twitteraar schreef dat hij dit nu van zijn lijst kon schrappen van dingen om te doen “before you die”.

Epicentrum van de aardbeving (Bron: Google Maps)

Epicentrum van de aardbeving (Bron: Google Maps)

Gelukkig zijn er geen meldingen van slachtoffers of schade. Een Twitteraar meldde zojuist dat het een aardbeving was met het epicentrum 5 km ten westen van Korumburra in Victoria (zie pijl op bijgaand kaartje). De aardbeving had een kracht van 4.6 op de schaal van Richter.

Rebeca en ik schrokken ook van de schok, omdat dat hier dus eigenlijk nooit gebeurd. Melbourne is weer een ervaring rijker, maar we hopen dus maar dat het hierbij blijft.

Verder maken we het prima en we zien uit naar een lang weekend met maandag de Australische Dag van de Arbeid.

‘k Zal van het weekend zeker nog een blog proberen te schrijven.

—————————————–

Update: Een aardschok wordt eens in de 20 jaar gevoeld in Melbourne eo, zo meldde ABC Radio (de Aussie NOS) vanmorgen, zaterdag.